Karantina Günlükleri ...

Uzun bir zaman olmuş göz yaşının kitapta bıraktığı izi görmeyeli.
Bir çok kez düşünüp durdum, sayfa sayfa dolaşırken hayatın içinde.

Ne gülüşlere anlam verebildim ne ağlamışlıklara.
Heyecanlandığım, stres yaptığım, mutlu olduğum,

duygusallaştığım onlarca yaşanmışlık varken ...

Ben yine takılmıştım hüzün vagonunun peşine.

Gözyaşları da bırakmak istememişti haliyle beni.

Sen nereye ben oraya sözüyle oyaladı beni kısa bir süre.

Sonra bir boşluk bulup atladım vagondan.

Yolda rastladım mutluluğa.,

Kafamı kaldırsam ...  fark edecekmişim aslında.

Ben çok sonra anlamıştım.

Bilet aldım bugün, hüzün vagonunun pencere kenarına ...

#OneRose