Bilmem ... 1

"Sanırım bu senin için kirlettiğim son kağıt... Ve açıkçası ne karalayacağımı da bilmiyorum.

Aklımdan geçen o kadar çok ... sen var ki. Hepsi aynı anda binlerce şey anlatıyorlar bana.
Özür dilerim. Seni sevmek için izin almadım bayım. 

Özür dilerim ... adına binlerce şiir yazdığım için. 

'Artık gör beni yada duy ' diye haykıran bakışlarım ve senin umursamazca hiç bana bakmayışın. Etrafındaki kalabalık içinde bir ses olamadığım için özür dilerim. 

Çok fazla delilik yaptım belki. 

Sırf seninle karşılaşmak için ya da biraz daha göreyim diye. 

Özür dilerim ... Ben sadece konuşmak istedim. 

Sana seni anlatmak istedim. Eğer anlatırsam ne kadar sevdiğimi anlarsın belki dedim.

... "

- Açar mısın şu kapıyı ? Konuşmamız gerek ¡!
- Acaba kapıya vurmayı kesebilir misin ¿? Kapı zaten açık.
- Aa peki ...
- Evet dinliyorum ?
- Nasıl pes edersin ? Nasıl vazgeçersin gökyüzünden ?
- Sevmekten vazgeçmiyorum ki. Yazmaktan vazgeçiyorum.
- İyi de neden ?
- Hep beni görmesini istedim. Duymasını ... Ama bu şekilde ses olamıyorum. Belki de soğutuyorum kendimden olamaz mı ?
Belki beni tanıyorsa gerçekten ve ben bilmiyorsam. Belki bu yazdıklarımı başkasına yazdığımı düşünüyorsa. Olamaz mı ?
- Ya hala tanımıyorsa ? Vazgeçersen eğer nasıl bilecek ki tüm bu hisleri ?
- Kaybetmekten korkuyorum. O kadar yakınımdayken bana bir o kadar yabancı olması zoruma gitmiyor mu sanıyorsun ? Kelimeler artık anlamsız geliyor ona ulaşmadıktan sonra. Ve belki böyle daha az canım acır ne bilim ... bilmiyorum
- Tamam fazlasıyla yoruldun ve fazlasıyla sevdin biliyorum. Ama artık öğrenmeye hakkı yok mu ?
- Kaybetmekten korkuyorum diyorum ne anlıyorsun ?
- İyi de ... iki türlü de hep olumsuz düşünüyorsun. Biraz olumlu mu düşünsen ?
- Kaybetmekten korkuyorum.
- Tamam. Sen biraz daha düşün bu kâğıtta ben de kalsın.
- Ver onu ... daha tamamlamadım ki.
- Tamamlama diye alıyorum zaten. İyi geceler.
- İyi mi ¿? Harika bir gece ... sayende.  

 #OneRose