Karantina Günlükleri ...

Evett ¡! Sonunda yazmak için vakit bulabildim. 
Hafta sonu o kadar yoğun geçti ki benim için. Aslında bir işim yoktu pek sadece çok fazla kafa yorup, düşünmem gereken bir proje üzerinde çalışıyordum. Ki o da beni haliyle bir çok şeyden uzaklaştırdı. 
Neyse vaktimi iyi değerlendireyim ...

Öncellikle nasılsınız , neler yapıyorsunuz ? Değerli okur yazarlar, yazmaya ve okumaya devam mı ? Pencerenin parmaklıkları ardında kalan hayat ile boğuşmak ile uğraşan, hayat kurtaran saygı değer doktorlar belki sizlerde aramızdasınızdır. 😇 Umarım tez zamanda kurtuluruz hepimiz bu hastalıktan.

Gökyüzümü soranlarınız olmuş. Ben haber alamıyorum. Arıyorum ama karşıma telesekretere kayıtlı ses kaydı çıkıyor. İyidir diye umuyorum ve buna inanmak istiyorum. Ve evet bu arada, onun için hala beyaz kağıtları siyah mürekkep ile kirletiyorum. Kimi zaman bir silüet kimi zaman bir söz ile...
Sizlerde bugün bana ses olun. Belki duyarda arar beni...

↬ Ne kirlettiğim kağıtların haddi hesabı var
ne de içimdeki seni aktarmaya yetecek kelime.
Sesim de, yazdıklarım da ulaşmıyor sana
biliyorum ama ...
Tutamıyorum içimde.
Bağırmak istiyorum.
Bir dağın yamacında
gökyüzünün ve yeşilliğin kavuştuğu
bir manzaraya aşkla bakarken.
Ya da gökyüzünün siyahında
ay ile aydınlanırken
yıldızlara anlatmak istiyorum her şeyi... ↫

Sağlıcakla, sevgiyle ve şiirle kalın ...

#OneRose